Umberto Guidoni over het leven in de ruimte

ESA astronaut Umberto Guidoni.

Momenteel verblijven er drie astronauten in het ISS, die tot maximaal zes maanden aan boord blijven. Ze krijgen regelmatig bezoek van andere astronauten die naar het ISS vliegen aan boord van de Amerikaanse Space Shuttle of de Russische Soyuz capsule.

ESA astronaut Umberto Guidoni, de eerste Europeaan aan boord van het ISS en zeer ervaren na twee Space Shuttle missies, beschrijft de kunst van het leven in de ruimte:

“Om te beginnen, moet je heel netjes zijn. Je kan niet zomaar dingen neerleggen, want er is geen “neer”. Alles wat los is, drijft gewoon weg. Op een keer was ik zo bijna een belangrijke computerdiskette verloren. Dus alles moet vastgeplakt worden, meestal met tape of klittenband– geen van beiden echt ‘high tech’, maar twee van de meest belangrijke uitvindingen die in de ruimte gebruikt worden!”

Maar hoe voelt het om in een gewichtloze toestand te zijn?

“Eerst en vooral heb je het gevoel dat je drijft. Het voelt aan alsof je in het water bent – vóór mijn eerste vlucht, was dit het gevoel dat ik er het beste mee kon vergelijken – maar je bent in water zonder water, als je begrijpt wat ik bedoel. Er zijn tal van vreemde gewaarwordingen. Je hebt het gevoel dat je lichaam niet echt goed zit; en als je je hoofd draait, draai je het te ver. Je past je snel aan, al kan het tot 24 uur duren om te herstellen van duizeligheid en ruimteziekte. Daarna is gewichtloosheid leuk. Toch duurt het een aantal dagen, tot zelfs een week, voordat je alles efficiënt kan uitvoeren.

Je verliest heel makkelijk ieder gevoel van oriëntatie. Ik herinner me dat ik eens aan het werken was in één van de nodes van het station. Zonder het te beseffen, draaide ik midden in de lucht rond terwijl ik bezig was. Plotseling had ik geen idee meer in welke richting ik was gedraaid.

Als je overstapt van de Space Shuttle naar het station, is het alsof je uit een flat met één slaapkamer verhuist naar een grote villa. Op dit moment is het ISS eigenlijk één lange pijp, met tunnels die de verschillende modules met elkaar verbinden. Je zegt tegen jezelf, hé, het zou leuk zijn om er in één keer recht doorheen te vliegen tot het einde. Astronauten met een korte missie, zoals ik, krijgen dit nooit echt onder de knie. Maar de bemanning die langer aan boord is, is er echt goed in: van het begin naar het einde zonder ook maar iets aan te raken. Opscheppers!”

Hoe zit het met het dagelijkse leven? Eten, slapen, enzovoort?

ESA astronaut Roberto Vittori gaat voor de eerste keer het ISS binnen.

“Eten is moeilijk. Meestal lepel je je eten uit een plastic zakje – voorzichtig! Eén enkele plotselinge beweging kan ervoor zorgen dat het eten wegvliegt en vastgeplakt aan de muur eindigt. Maar eten kan nog altijd een sociale gebeurtenis zijn. De Russische Zvezda module in het ruimtestation heeft een tafel, die dan ook meteen een referentie punt is voor wat nu “boven” en “onder” is.